O tecido de poliéster viscosa é un material téxtil funcional mesturado de poliéster (fibra de poliéster) e fibras de viscosa. Combina a rixidez e resistencia ao desgaste do poliéster coa suavidade e transpirabilidade da viscosa e úsase amplamente en roupa, téxtiles domésticos e outros campos. O seu proceso de produción inclúe principalmente catro pasos: preparación da materia prima, fiación, teceduría e acabado.
Durante a fase de preparación da materia prima, a proporción de fibras debe ser controlada rigorosamente. Normalmente, a relación de poliéster a viscosa axústase en función do rendemento do tecido desexado (as proporcións comúns son 65:35 ou 50:50). A fibra de poliéster prodúcese a partir de lascas mediante fiación en fusión, mentres que a fibra de viscosa obtense disolvendo madeira ou linters de algodón nunha solución alcalina e posteriormente xirándoas. Ambas as fibras ábrense, límpanse e mestúranse por separado para garantir a uniformidade.
Durante o proceso de fiación, as fibras mesturadas prodúcense en fíos mediante a fiación en anel ou a fiación-aberto. A fibra de viscosa é moi higroscópica e debe procesarse nun ambiente-controlado de humidade para evitar a electricidade estática. No que respecta ao poliéster, a contracción térmica a altas temperaturas require atención. Despois da fiación, o fío sofre bobinado, dobramento e torsión para mellorar a súa resistencia e uniformidade.
Na fase de teceduría, se selecciona o tecido ou a malla en función do uso previsto do tecido. O tecido utiliza principalmente tecidos lisos e de sarga, facendo fincapé na estabilidade estrutural; tricotar prioriza a elasticidade e o confort. Os equipos de teceduría requiren axustar os parámetros de tensión en función das características do fío mesturado para evitar que as fibras de viscosa se deformen debido á fricción.
O acabado é fundamental para mellorar o rendemento do tecido e inclúe pasos como o desdimensionamento, a configuración, o suavizado e o pre{0}}encollemento. As fibras de poliéster fíxanse a altas temperaturas para mellorar a estabilidade dimensional, mentres que as fibras de viscosa requiren un tratamento con ácido débil para neutralizar o álcali residual e mellorar a súa sensación. Finalmente, a inspección de calidade garante que o tecido cumpra os estándares de solidez da cor, encollemento e outros factores.
A produción de tecidos de poliéster e viscosa require o desenvolvemento coordinado de múltiples procesos, aproveitando un control minucioso para maximizar as fortalezas complementarias das dúas fibras, dando como resultado un produto téxtil que combina funcionalidade e confort.
